Thuisvaart – Voor wie wil leven

De vaart van Nic Oosterveer

Natasja Lagerweij — Tue, 04 Feb 2025 11:42:25 +0000

De vaart van Nic Oosterveer

Waarom werd ik levensbegeleider met mijn praktijk Thuisvaart? Hoe ervaar ik mijn eigen leven en verlieservaringen en wat heeft vanuit de kern te durven leven mij gebracht?

Ik neem je graag in alle openheid mee in mijn persoonlijke levensreis. De weg naar thuiskomen in mezelf was een leerzaam proces. Thuisvaart is dan ook een bewust gekozen en betekenisvolle naam van mijn praktijk.

Anker binnenhalen

Ik zie mijn persoonlijke levenservaringen tot dusver als interessant en groot. Ik ontdek steeds meer de gelaagdheid ervan. Ik ben geboren en opgegroeid in een echt katholiek, doorsnee gezin met totaal 7 broers en zussen. Mijn moeder kreeg in acht jaar tijd 7 kinderen, waarvan ik de zesde telg in het drukke gezin was. De op dat moment laatstgeborene was nog maar drie maanden oud, toen ze zwanger van mij werd.

Dat ik niet direct welkom was beschouw ik als mijn eerste verlieservaring, nog voordat ik geboren werd.

Tijdens mijn kinderjaren en jeugd was mijn vader fysiek en emotioneel afwezig. Hij werkte keihard om het grote gezin te onderhouden. Mijn moeder heeft zo goed als ze kon de 7 kinderen in praktische zin bijna alleen opgevoed. Ze kon niet meer doen dan opvoeden vanuit de eerste levensbehoeften. Het ontbrak ons niet aan voedsel en kleding. Tijd, aandacht en ruimte voor persoonlijke en emotionele ontwikkeling en behoefte op zielsniveau was er echter niet.

Weg van de kade

Pas op 22-jarige leeftijd, toen ik verkering kreeg met de moeder van mijn kinderen, waarmee ik bijna 30 jaar een liefdevol huwelijk had, kwam het besef wat ik op emotioneel niveau tekort was gekomen. Toen ik mijn ouderlijk huis verliet was het alsof ik voor het eerst vanachter het raam met andere ogen naar binnenkeek. Dat besef, zonder het mijn ouders te verwijten, werd als volgende verlieservaring toen pas duidelijk en voelbaar, omdat ik het leven midden in deze situatie vanuit overleven gewend was.

Gaandeweg mijn levensreis in mijn rol als echtgenoot en vader, werd de wond door gebrek aan zielsliefde als kind steeds duidelijker. De openheid die ik ervaarde bij mijn vrouw en haar familie, deed me soms omverblazen. Ik was dit niet gewend. Wat ik wilde, voelde of wenste, was immers niet eerder gevraagd. Het gaat niet over goed of kwaad, of vergelijken met andere gezinnen. Het gaat wel over de impact dat je (later) kan ervaren bij gebrek aan communicatie en echte aandacht voor je persoonlijke ontwikkeling tijdens je kwetsbare kind zijn. Emotionele verwaarlozing haalt levendigheid uit je, terwijl ik van nature juist levendig ben.

Golfbrekers

Iedereen heeft verlieservaringen in het leven. Het vormt je. Gaandeweg jouw levensreis hier op aarde, hoop ik dat je durft te ontdekken of het leven dat je leidt ook past bij wie je werkelijk bent. Verlieservaringen zijn niet per definitie negatief. Ze kunnen als persoonlijke kwaliteit ontwikkelen waar je in je verdere leven de juiste koers mee kan varen. Tenminste, als je dit leert inzien en het ook gaat benutten. Zo is mijn resultaatgerichtheid mede ontstaan door op te groeien in een ouderlijk huis van doen en niet voelen. Deze eigenschap is als levensbegeleider één van mijn krachtige instrumenten om mensen doelgericht, vanuit een bepaalde nuchterheid te begeleiden.

Mensen die misschien denken dat levensbegeleiding voor softies is, ervaren dit heel anders. De mannen en vrouwen die in mijn praktijk Thuisvaart komen, vinden mijn resultaatgerichte benadering waarin ik ook confronterend kan zijn, maar alles op een liefdevolle manier, heel verhelderend en prettig. Klanten voelen zich bij mij enorm gezien en gehoord.

Mijn verlieservaringen heb ik positief benut. Ik voel me sterk en ben vanuit mijn kern gelukkig. Ik ben dankbaar en blij dat ik mezelf toestond om mijn verdriet en verlies om te buigen naar kwaliteiten dat mensen inzichten geeft in een bewuster leven.

De zeilen hijsen

Het maakt niet uit op welke leeftijd je deze inzichten krijgt of in welke generatie je bent opgegroeid en je persoonlijke verlieservaringen hebt ervaren. In onze huidige maatschappij waarin veel ouders beiden hard werken en de prestatiedruk voor kinderen hoog is, kan aandacht voor emoties ook tekortschieten. Terwijl we toch het beste met de kinderen voor hebben. De lat ligt hoog, het is een menselijk aspect. Maar is dit ook de basis van innerlijk geluk?

Als kind leerde ik me zo aan te passen aan het systeem van de praktische manier van leven in een groot gezin, dat ik tijdens en ná mijn huwelijk pas kon ontdekken wat ik had gemist en welke invloed dit had op mijn persoonlijkheid.

Storm op zee

Ik ben geworden wie ik ben door meerdere verliezen in verschillende situaties. Op 12-jarige leeftijd ben ik (buiten mijn familie om) seksueel misbruikt. Van de drie bekende overlevingsstrategieën: vechten, vluchten of bevriezen, deed ik onbewust laatstgenoemde. Achteraf gezien heeft dit misbruik mijn hele puberteit afgenomen. Ik was bang, onzeker en durfde niet seksueel te experimenteren. De eerste keer dat ik pas over dit misbruik sprak, was met mijn vrouw, in die tijd nog mijn vriendin. Bij haar voelde ik me veilig genoeg. Het voelde zo bevrijdend.

Inmiddels ben ik getrouwd met een man. Het proces naar mijn coming-out was ook een diepgaande, impactvolle verlieservaring. Mijn hele zelfbeeld viel uit elkaar tijdens deze verandering. Met mijn vier kinderen en hun moeder, heb ik nog steeds een hechte band.

Veranderen van koers

Voordat ik mijn praktijk Thuisvaart begon, was ik zelfstandig ondernemer met een financieel adviesbureau. De keuze voor dit vak leek destijds een logische, omdat mijn vader en mijn broer hetzelfde deden. Ik wist toen nog niet waar mijn behoeften en kwaliteiten lagen. Tijdens een opleiding tot Financial Life Planner in Londen, waar ik samen met 11 andere ondernemers aan deelnam, gebeurde er iets ongelooflijk merkwaardigs met mij.

Een belangrijk onderdeel van deze opleiding was je innerlijke behoeften ontdekken. Ondanks dat ik als kind dit niet had geleerd, voelde ik vanuit mijn diepste zijn wat ik echt wilde. Ik nam daar ter plaatse het besluit om mijn onderneming als financieel adviseur te verkopen. Dit, ondanks de financiële verantwoordelijkheid voor ons gezin met vier studerende kinderen.

Het gevoel dat ik had was ongelooflijk sterk; kiezen voor mijn eigen passie en mensen begeleiden in verlieservaringen. Ik realiseerde me ook dat ik mijn leven niet leidde zoals ik wilde, maar vanuit aanpassingen en verwachtingen. Het was enorm bevrijdend hier bewust van te worden, zelfs in de wetenschap dat de weg ernaartoe nog onbekend en onzeker was.

Kapitein

Ik kan me goed voorstellen dat je (vooral) als man en vader van een gezin een (werk)verandering niet snel bedenkt, laat staan uitvoert. Wat ik vaak merk is dat mensen vanuit onbewuste aanpassing blijven doen, omdat dingen nu eenmaal zo gelopen zijn en zij zich schikken in de situatie. Vraag jezelf dan eens af: Kan ik vanuit mijn verlangen leven en sta ik mezelf toe om, ongeacht mijn leeftijd en persoonlijke situatie, daarvoor te kiezen? Veranderen vraagt moed. Een nieuwe weg inslaan vanuit je persoonlijke kwaliteiten op zielsniveau, brengt je intens innerlijk geluk. Als je dit laat liggen verlies je ook. Pak het roer en bepaal je leven.

Boegbeeld

Een grote inspiratiebron in mijn bewustwording van wie ik werkelijk ben en wil zijn, was mijn tante. Ze was directrice van een ziekenhuis en moeder-overste van een klooster. Tijdens haar 70-jarige verjaardag verbleef ik een maand bij haar in het klooster in Indonesië. Als ik toen verpleger of priester was geweest, was ik nooit meer teruggekomen. Het was zo’n fijn gevoel om van betekenis te zijn en vanuit die essentie mensen te dienen en te helpen. Ik voelde dat ook daar tot in de kern van mijn bestaan.

Land in zicht

Tijdens mijn levensbegeleiding komt ook verlies door de dood aan bod. We weten onze houdbaarheidsdatum niet. Probeer te leven. Ik zie de dood als een verlies van ons lichaam. De ziel gaat door in een ander bewustzijn. Ik ervaar mezelf als een spirituele man met een aardse nuchterheid. Ik geloof dat tijdens het stervensproces alle verlieservaringen in je leven volledig inzichtelijk worden. Ik hoop dat ik dit proces t.z.t. voor mijzelf heel bewust mag meemaken.

Behouden thuisvaart

Wacht niet met het leven te leiden zoals je wil. Mijn begeleiding is erop gericht om mensen zelf te laten ontdekken hoe. Ik noem mezelf geen coach, maar levensbegeleider. Levensbegeleiding kan in elke fase van je leven. Tijdens het leven, bij rouw en verlies en tijdens het sterven. Vaak vragen mensen pas om hulp na een verlieservaring in hun leven en merken dat ze ergens in stagneren. Vaak ervaren ze de verbinding met zichzelf niet meer. Ik geloof dat je hierdoor dingen kan doen, die je vanuit je pure zijn en goedheid niet wil.

Aanpassen aan de buitenwereld kan vertrouwd en veilig voelen, maar kan ook vanuit een angst voor eigen liefde een patroon worden. Als ik terugkijk in mijn leven en hoe ik mezelf leerde aanpassen met verdriet- en verlieservaringen, dan raakt het me als ik zie dat mensen dit doen.

Uiteindelijk hebben de verschillende verlieservaringen mij een behouden thuisvaart gebracht, onder andere door het maken van bewuste keuzes, hoe moeilijk ze ook waren. Thuiskomen bij wie je werkelijk bent en leven vanuit de kern van je bestaan, voelt ontzettend bevrijdend. De weg ernaartoe vraagt moed. Ik voel me sterk. Mensen die dit kunnen zijn enorm krachtig. In zo’n veranderingsproces helpt ondersteuning. Als ervaringsdeskundige neem ik je graag mee in jouw reis en zorgen we samen dat je de veilige haven bereikt.

Het bericht De vaart van Nic Oosterveer verscheen eerst op Thuisvaart - Voor wie wil leven.

Leren leven met verlies: de fases van rouwverwerking

Nic Oosterveer — Mon, 16 Dec 2024 08:35:02 +0000

Leren leven met verlies: de fases van rouwverwerking

Waar kom je allemaal voor te staan als een dierbare overlijdt? Sommigen kunnen zich in het begin opgelucht voelen, omdat er een enorme lijdensweg aan voorafging en anderen zijn totaal overvallen door een plotseling overlijden. Dus hierin wordt je eerste reactie mede bepaald door de ‘weg’ die je bent gegaan richting het overlijden. Ook speelt hierbij de relatie een rol. Was het vooral rozengeur en maneschijn of zaten er littekens in de relatie en alles daartussen?

Iedereen ervaart rouw op zijn eigen manier, maar het proces van rouwen kan vaak worden opgedeeld in verschillende fases. In deze blog bespreken we deze fases van rouwen en hoe je hiermee om kunt gaan.

Fase 1: Het regelen van het afscheid

De eerste fase van rouw draait om het praktische aspect. Wanneer een dierbare overlijdt, kom je vaak terecht in een overlevingsmodus. Je moet een uitvaart organiseren, afscheid nemen en praktische en adminitratieve zaken regelen. In deze periode word je vaak geleefd, en dat is helemaal normaal. Dit zorgt ervoor dat je emoties en rouw tijdelijk meer op de achtergrond blijven. Je lichaam beschermt je op die manier tegen de overweldigende impact van het verlies. Hoewel het misschien vreemd voelt, is het goed om deze fase te nemen zoals die is.

Fase 2: Confrontatie met het gemis

In de tweede fase wordt de stilte voelbaar. De drukte van het regelen verdwijnt en het verlies wordt meer een realiteit. De lege plek in je leven word pijnlijk voelbaar: het ontbijt zonder de ander, de lege stoel in de woonkamer. Dit kan een enorm gevoel van onthechting en verdriet geven. Daarom is het belangrijk om goed voor jezelf te blijven zorgen, zowel fysiek als mentaal. Denk hierbij aan voldoende rust nemen, gezond eten, en ruimte maken voor ontspanning.

Stukjes (met iemand) wandelen en ook voldoende rust nemen. Het is belangrijk om activiteiten te ondernemen die herstelgericht werken, zoals sporten of werken, of met een vriend(in) afspreken of naar een museum gaan, etc. En deze af te wisselen met activiteiten die verlies georiënteerd zijn, zoals het bezoeken van het graf, foto’s bekijken, bepaalde muziek luisteren of met iemand praten over je verlies.

Je zou kunnen zeggen dat ‘gezond rouwen’ gaat om het heen en weer bewegen tussen deze twee kanten. Het is een periode waarin je spanningen kan ervaren. Die kan niemand voor je genezen. Wel kunnen mensen in je sociale omgeving of een levensbegeleider je ondersteunen in je draagkracht. In deze fase is fysieke en mentale zelfzorg dus erg belangrijk.

In deze fase van rouw mag je balanceren tussen twee kanten: de verliesgerichte en de herstelgerichte kant. Je kunt dit zien als twee peddels op een boot:

De verliesgerichte peddel: Dit is wanneer je bewust de pijn van het verlies ervaart, bijvoorbeeld door foto’s te bekijken, herinneringen op te halen of een bezoek te brengen aan het graf.
De herstelgerichte peddel: Dit is de kant van het oppakken van dagelijkse activiteiten, zoals werken, sporten of afspreken met vrienden. Je kunt niet voortdurend met de rouw bezig zijn, dus de herstelgerichte peddel geeft je lichaam en geest ook even een korte rouwpauze.

Door deze twee af te wisselen, zorg je ervoor dat je niet vastloopt in je rouw. Het geeft je geest de ruimte om te wennen aan de nieuwe realiteit.

Fase 3: Het herontdekken van jezelf

Na verloop van tijd kom je in de derde fase van rouw, waarin je jezelf opnieuw leert kennen. Je begint te beseffen dat het verlies buiten jouw macht ligt, en dat je verder moet met je leven zonder de ander. Dit kan confronterend zijn, maar het biedt ook kansen.

In deze fase neem je verantwoordelijkheid voor je eigen leven. Je gaat keuzes maken die jouw toekomst vormgeven. Dit proces noem ik “rouwkracht”: het vermogen om door je verlies te groeien als persoon. Hoewel het verlies altijd deel zal blijven uitmaken van je levensverhaal, leer je ermee leven en geef je het een plek.

Dit is ook de fase waarin grote levensvragen naar voren kunnen komen: Hoe blijf je trouw aan jezelf? Kun je opnieuw vertrouwen op het leven? Hoe helpt jouw verlieservaring je om sterker in het leven te staan? Verlies vormt – net zoals de liefde dat doet – een deel van onze nieuwe identiteit. Het zijn uitdagende, maar ook transformerende vragen.

Rouw is persoonlijk

Rouw is net zo uniek als de persoon die je bent. Je levensfase, eerdere verlieservaringen, en de band met de overledene spelen allemaal een rol in hoe je rouwt. Er zijn veel theorieën over rouw, maar uiteindelijk gaat het erom dat je jouw eigen weg vindt.

De hier beschreven fases van rouw bieden een kader om je houvast te geven. Ze laten zien dat het normaal is om tussen emoties en herstel heen en weer te bewegen.

Hieronder een afbeelding uit het IPM-model, dat uitgebreid wordt beschreven in het boek ‘verlieskunst’ van Mai-Britt Guldin & Carlo Leget, die heel dicht bij mijn eigen visie op leven en rouwen ligt. Vooral de verschillende facetten, zoals cognitief, emotioneel, fysiek, spiritueel en sociaal. Omdat we op al die facetten zowel het leven als de rouw kunnen ervaren.

Rouwen hoef je niet alleen te doen

Daarnaast bestaan er veel theorieën rondom rouw. Dit kan mensen soms onzeker maken of ze wel goed rouwen. In de drie hierboven beschreven ‘fases’ wil ik geen nieuwe rouwtheorie beschrijven, maar meer drie ‘periodes’, die je mogelijk tot steun kunnen zijn als je moet leren leven met het verlies van een dierbare. Die je mogelijk een perspectief en een houvast geven, zodat je ‘gezond’ kunt rouwen. Het is telkens weer bijzonder om te zien over hoeveel veerkracht we kunnen beschikken.

Rouw is net zoals het leven een volstrekt persoonlijke ervaring. Je familiegeschiedenis, je opvoeding, je eerdere verlieservaringen, je levensfase – het doet allemaal mee. Daarom is geen enkele rouw te vergelijken, omdat we als mens allemaal unieke individuen zijn. We arriveren dus allemaal heel verschillend in ‘het land van rouw’. En we zijn ook allemaal iets heel anders verloren, simpel omdat geen relatie hetzelfde is. Dat maakt rouw tot een hele persoonlijke ervaring.

Geef jezelf de tijd en ruimte om deze fases te doorlopen, en vergeet niet dat het oké is om hulp te zoeken wanneer je dat nodig hebt. Heb je behoefte aan persoonlijke ondersteuning of wil je jouw gemis en dierbare herinneringen delen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt? Neem dan vrijblijvend contact met mij op via onderstaande button, zodat ik de mogelijkheden met je kan bespreken

Het bericht Leren leven met verlies: de fases van rouwverwerking verscheen eerst op Thuisvaart - Voor wie wil leven.

Levend verlies: Rouwen over meer dan alleen de dood

Nic Oosterveer — Thu, 07 Nov 2024 10:40:21 +0000

Levend verlies: Rouwen over meer dan alleen de dood

Veel mensen zijn bekend met het verdriet na het overlijden van een dierbare. Dat is een heel belangrijk deel van de rouw zoals wij dat kennen. Rouw en verlies komen echter in veel meer vormen voor in ons leven. Zo ook levend verlies. En omdat rouw en verlies zoveel in beweging kan brengen in onszelf, of ons juist stagneren, kan het ook heel bepalend zijn in jouw leven.

Wat is levend verlies?

‘Levend verlies’ zijn de verliezen die we ervaren zonder dat er een sterfgeval aan te pas komt, maar die toch diepe impact hebben. Denk hierbij aan verlies van gezondheid, relaties, dromen, onvervulde ambities, werk, kinderloosheid, religie, of zelfs een levensfase. (kindertijd, jeugd, pensioen, emigratie).

En nog subtieler, maar niet met minder impact, het verlies van vertrouwen, van veiligheid, van kind zijn, van jezelf zijn, van identiteit, van je onschuld of van idealen. Of het niet gezien of gehoord worden.

Levend verlies en het trainen van je vermogen tot verlies

Als je de vele verliezen – die je door de jaren heen hebt geleden – en de kleinere vormen van rouw (h)erkent, ontwikkel je rouwkracht. Je traint je vermogen tot verlies.
Dan kun je doorgaan met leven, zonder onderhuids het gevoel te hebben dat je aan het overleven bent.

Als je gewoon maar doorgaat, merk je waarschijnlijk dat je vaak een actief hoofd hebt, doordat er allerlei gedachten en gevoelens spelen. Je loopt met niet erkent verdriet rond. En ondertussen voer je – zo goed en kwaad als het kan – alles uit wat in je agenda staat. Maar is dat leven? Vaak ervaar je dan gevoelens van verdriet en eenzaamheid. Die kunnen je veel leefplezier ontnemen.

Rouw en verlies vraagt om te wennen aan een nieuwe realiteit die we uiteindelijk in ons leven dienen te integreren. Het verandert ons. In mijn rouwbegeleiding staan we stil bij wat je hebt verloren. Wat ben je precies verloren? Door stil te staan bij jouw ervaring van verlies, erken je dit verlies voor jezelf. Daardoor kan je lichaam zichzelf meer ontspannen en zullen je gedachten rustiger worden. Je zult dan in het hier en nu ruimte krijgen voor andere ervaringen.

Oefening: In Kaart Brengen van Levend Verlies met een Mindmap

Het maken van een mindmap is een effectieve manier om stil te staan bij de verliezen in je leven. Door jouw persoonlijke ervaringen met levend verlies eens in beeld te brengen, geef je jezelf ruimte om deze gevoelens te herkennen. Dit kan betrekking hebben op verlies in allerlei vormen; je ouderlijk huis, een scheiding, het verlies van een baan, het wegvallen van collega’s, uitdagingen in je gezondheid, of verminderde vrijheid.

Maak eens een mindmap en laat in de kern jouw verlies centraal staan. Werk eromheen met vertakkingen van specifieke verliezen of veranderingen. Misschien zie je waar bepaalde emoties steeds terugkeren. Door dit helder voor jezelf in kaart te brengen, kun je inzicht krijgen op de impact van jouw verliezen in je leven. Wat doet dit met je?

Mijn visie op rouw inclusief levend verlies

Rouwen is de tijd waarin je jezelf voorbereidt op de rest van je leven. Dus door daadwerkelijk met je verlies te werken, zie je dat verleden, heden en toekomst bij elkaar gaan horen. Dan kun je keuzes gaan maken en zo ontstaat er een kans om jezelf vanuit deze ervaring te ontwikkelen. Dat is leven zonder spijt.

Ook geeft deze rouwkracht je de ruimte om je verantwoordelijkheid te nemen om nieuwe stappen of besluiten te nemen die jouw leven ondersteunen.

Zelf spreek ik daarom graag over levensbegeleiding, want zoals je hier kunt lezen, gaat mijn begeleiding niet alleen over het verlies of levend verlies, maar over jou. Jij als mens! Alles wat je daarin meeneemt. Ik ben gegroeid, ik ben wie ik ben, juist door mijn verliezen.

Loop je rond met gevoelens van verdriet, eenzaamheid, boosheid schaamte of zelfs schuldgevoel? Vraag jezelf niet af waarom, maar kom vrijblijvend en gratis langs voor een kennismaking. Mijn ogen, oren en ziel onderzoeken met jou, jouw Thuisvaart, zodat er ruimte ontstaat om te leven vanuit vertrouwen en liefde. Inclusief je verlies.

Boek gerust een vrijblijvend kennismakingsgesprek in. Je kunt dan met mij delen wat jou bezighoudt.

Het bericht Levend verlies: Rouwen over meer dan alleen de dood verscheen eerst op Thuisvaart - Voor wie wil leven.

Zo kom je van jouw opgejaagd gevoel af

Nic Oosterveer — Thu, 26 Sep 2024 15:19:23 +0000

Zo kom je van jouw opgejaagd gevoel af

Je slaapt slecht, je bent nerveus, opgejaagd en je voelt je niet gelukkig. Misschien merk je dat je snel geïrriteerd raakt, en dat zelfs kleine dingen je boos maken. Veel mensen ervaren precies hetzelfde. Het gevoel dat je continu “aan” moet staan en dat er altijd meer van je wordt verwacht, kan je compleet uitputten. Maar hoe ben je hier terechtgekomen?
En belangrijker nog, hoe kom je hier vanaf?

Waar komt dat opgejaagde gevoel vandaan?

Voordat je dit onrustige en nerveuze gevoel kunt verhelpen, is het van belang om eerst te kijken naar de oorzaak hiervan.

Van jongs af aan leren presteren

Vanaf het moment dat je als kind naar groep 3 gaat, begint de focus op het leveren van prestaties. Je krijgt een stickertje van de juf of meester als beloning bij goede resultaten. Daarnaast ontvang je ook drie maal per jaar een rapport, waarbij alles wat je doet wordt uitgedrukt in cijfers van 1 t/m 10. Je leert dat succes gelijkstaat aan goede cijfers, en dat er voor je wordt geklapt als je iets goeds doet.

Daarna volgt de werkdruk en is de oriëntatie een goede baan. Je krijgt functioneringsgesprekken op je werk en persoonlijke ontwikkelingsplannen. In het hele ‘systeem’ ontstaat dan min of meer vanzelf een vorm van competitie. Een groepsdruk. Want wie krijgt de baan of de promotie? Wie is de beste? Je wordt geconditioneerd om succes te definiëren in termen van prestaties, en dat gevoel neemt je langzaam over.

Vergelijkingen en Perfectionisme

Wat het gevoel erger maakt, is de constante vergelijking met anderen. Je krijgt dan weliswaar geen rapport meer, maar om aan de buitenwereld te laten zien dat je succesvol bent, wordt het belangrijk om een mooie auto te rijden, een perfect lichaam te hebben, de ideale gelukkige relatie, en de mogelijkheid om exotische vakanties te kunnen boeken en dat te delen met de rest van de wereld. Het gevoel van “niet onder willen doen” wordt versterkt door sociale media en laat je continu twijfelen aan jezelf. Je voelt de drang om te bewijzen dat jij ook succesvol bent, wat leidt tot een eindeloze cyclus van meer willen doen en nooit tevreden zijn.

Technologie: Altijd bereikbaar, altijd ‘aan’

Tegenwoordig zijn we altijd met technologie aan elkaar verbonden, en dat zorgt ervoor dat het moeilijk is om even stil te staan. E-mails, appjes, werk dat nooit ophoudt – het voelt alsof je nooit écht kunt ontspannen. De grens tussen werk en privé is verdwenen, en je hoofd draait overuren.

Prestatiedrang: Het verlangen om erbij te horen

Je hebt geleerd om ‘erbij te horen’. Eerst in het gezin, daarna in de klas en later op je werk. Je ontwikkelt de angst om niet goed genoeg te zijn en om fouten te maken. Vaak ligt er een diepere angst onder prestatiedrang, namelijk dat je denkt dat je zonder die prestaties niet de moeite waard bent. Dit komt voort uit perfectionisme en de behoefte aan externe goedkeuring.

Presteren geeft vaak een korte termijn beloning. De dopamine-kick die je krijgt van een voltooide taak of een schouderklopje of een ‘like’ werkt verslavend, maar het houdt je gevangen in een cyclus van steeds meer willen.

En wat verborgen dient te blijven zijn je gevoelens. Zoals onzekerheid, angst, schaamte en eenzaamheid. Dit verberg je door constant in controle te willen zijn. En die constante controle is op de langere termijn ongelooflijk vermoeiend.

De gevolgen van deze prestatiedruk en prestatiedrang

Het gevoel van de continue prestatiedruk heeft behoorlijk wat negatieve gevolgen.

Burn-out en Uitputting

Als je voortdurend het gevoel hebt dat je moet presteren, raak je uitgeput. Je lichaam en geest kunnen deze druk simpelweg niet aan op de lange termijn. Het resultaat? Burn-out. Je voelt je leeg, zowel fysiek als emotioneel. Je komt op een punt waar je niet meer weet hoe je verder moet.

Verlies van plezier in wat je voorheen wel leuk vond

Door deze focus op prestaties verlies je langzaam het plezier in activiteiten waar je eerst veel plezier aan beleefde, zoals je hobby’s. Je raakt gevangen in een constante cyclus van ‘moeten’.

Relaties lijden onder de druk

Als je altijd bezig bent met je best doen, blijft er weinig ruimte over voor de echte connectie.
Je hebt minder tijd en energie voor de mensen om je heen, wat kan leiden tot isolatie en eenzaamheid. Je bent misschien fysiek aanwezig, maar mentaal ben je continu ergens anders. Door het missen van de connectie kun je het gevoel ervaren dat je langs elkaar leeft. Maar omdat er niet over gesproken wordt en niemand de olifant op tafel durft te zetten, blijf je eenzaam met deze gedachten.

Hoe kom je van het nerveuze en opgejaagde gevoel af?

1. Bewustwording

De eerste stap is bewust worden van je gedachten en gedragingen. Herken de momenten waarop je jezelf te hard pusht. Vraag jezelf af: Waarom doe ik dit? Voor wie doe ik dit? En wees mild voor jezelf. Het is normaal om te falen, om niet perfect te zijn. Niemand is dat. Juist van het maken van fouten leer je en geeft het je nieuwe inzichten.

2. Laat het idee los dat je iets moet bewijzen

Door naar jezelf te luisteren naar wat je écht nodig hebt, kun je de cirkel doorbreken. Laat het idee los dat je continu iets moet bewijzen. Je bent waardevol om wie je bent, niet om wat je bereikt. Focus op wat jou gelukkig maakt, niet op wat de buitenwereld verwacht.

3. Stel grenzen

Leer je eigen grenzen te respecteren. Je hoeft niet altijd aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Of het nu gaat om werk, familie of sociale verplichtingen. Zorg ervoor dat je tijd maakt voor jezelf. Zeg “nee” als dat nodig is. Grenzen stellen is essentieel om weer rust te vinden.

4. Besluiten

Een vol hoofd komt vaak doordat je geen besluit durft of kunt nemen. Een genomen besluit vraagt geen aandacht meer in je gedachten, maar geeft juist energie of rust.

5. Focus op wie je bent, niet wat je doet

In plaats van je leven te definiëren door prestaties, probeer te focussen op wie je bent. Wat maakt jou gelukkig? Wat zijn je passies? Je hoeft niet altijd productief te zijn. Maak ruimte voor rust, hobby’s en dingen die je echt leuk vindt, zonder dat er een doel aan vastzit.

6. Ontspanning en rustmomenten

Zorg ervoor dat je dagelijks tijd maakt voor ontspanning. Of dat nu door ademhalingsoefeningen, mindfulness of een simpele wandeling in de natuur is. Het is belangrijk om uit je hoofd te stappen en je lichaam de rust te geven die het verdient.

Laat de controle los en start met genieten

De prestatiedruk waar we onszelf mee omringen, is vermoeiend en schadelijk. Maar het goede nieuws is: je kunt daar verandering in brengen. Door je bewust te worden van de onderliggende drang om te presteren en door je te richten op wie je echt bent, kun je rust vinden.

Heb je een extra zetje nodig om de controle los te laten en te gaan starten met genieten?

Als levensbegeleider begeleid ik je op weg naar een bezield en gelukkig leven, waarbij fysieke en mentale klachten niet langer de controle over jouw leven hebben.

Heb jij een extra zetje nodig om van de prestatiedruk af te komen? Plan een vrijblijvende afspraak in mijn agenda. Dan kunnen we samen kijken of en hoe ik je kan helpen naar een bezield en gelukkig leven.

Het bericht Zo kom je van jouw opgejaagd gevoel af verscheen eerst op Thuisvaart - Voor wie wil leven.

Hoe stop je met piekeren? 5 tips hoe je dat voor elkaar krijgt

Nic Oosterveer — Mon, 29 Jul 2024 10:22:19 +0000

Hoe stop je met piekeren? 5 tips hoe je dat voor elkaar krijgt

Het is niet gek dat jij, net als vele anderen, last hebt van regelmatig piekeren. Veel van mijn klanten die in mijn praktijk komen, stellen mij de vraag “hoe stop ik met piekeren”?
Dit was voor mij de aanleiding om deze blogpost te schrijven. In dit artikel deel ik praktische tips die je direct kunt toepassen om je hoofd leeg te maken en het piekeren te verminderen.

Wat is piekeren en hoe ontstaat het?

Piekeren is het proces van herhaaldelijk nadenken over problemen, zorgen of angsten op een manier die vaak onproductief en negatief is. Dit kan leiden tot gevoelens van stress, angst en soms zelfs depressie.

Er is een verband te leggen tussen piekeren en de maatschappij waarin we leven, waarin de focus ligt op presteren op verschillende gebieden. Wat je doet, hoe succesvol je bent, hoe je werk en privé succesvol combineert, hoe je ‘makkelijk’ geld kan verdienen en ga zo maar door. En als je dan niet voldoet aan de norm en ‘anders’ bent, ben je een loser. Dit wordt versterkt door alle ideale geluksbeelden die je op social media kan vinden.

Vaak beginnen je klachten subtiel, wat lijkt op een eenvoudige zorg of een reeks van vluchtige gedachten. Maar als deze gedachten zich opstapelen en veranderen in constant gepieker, kunnen ze een zware tol eisen op je welzijn. Het lijkt dat je hoofd ‘vol’ is.

De negatieve effecten van piekeren

Hoewel simpel nadenken je soms kan helpen om oplossingen te vinden, kan piekeren contraproductief zijn en leiden tot een vicieuze cirkel van negatieve gedachten, gevoelens en angsten. Piekeren heeft verschillende negatieve effecten die zich vaak uiten in de volgende klachten:

Vermoeidheid: Je lichaam reageert vaak op je gedachten. Door de constante zoektocht naar ‘controle’, raakt je lichaam vermoeid. Hierdoor wordt het ook steeds lastiger om nog ‘gezond’ te denken.
Verminderde productiviteit: Je bent zo in beslag genomen door je gedachten dat je moeite hebt om je te concentreren. Je gedachten gaan alle kanten op.
Slaapproblemen: Het herhaaldelijk overdenken van situaties die geweest zijn of nog komen, kan het moeilijk maken om in slaap te vallen.
Relatieproblemen: Constante zorgen kunnen je humeur beïnvloeden. Niets menselijker om je frustratie op je partner en/of kinderen af te reageren. Vaak een uiting van machteloosheid.
Fysieke klachten: Piekeren kan leiden tot lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, spierspanningen, hartkloppingen of maagproblemen.
Emotionele reacties: Soms kun je ‘buiten proporties’ reageren vanuit frustratie of boosheid. Ook gevoelens van onzekerheid of eenzaamheid kunnen dan een grotere rol gaan spelen.
Onzekerheid: Veel mensen die piekeren raken in een vicieuze cirkel van onzekere gedachten. Deze gedachten kunnen eenvoudig een overtuiging worden. Dit kan zijn:
Ik ben niet goed genoeg.
2. Ik mag geen fouten maken.
3. De wereld is onveilig.

Hoe kun je het piekeren verminderen en zelfs stoppen?

Zoals je hiervoor hebt kunnen lezen is het belangrijk om het piekeren te verminderen, om fysieke en mentale klachten die hierdoor kunnen ontstaan te vermijden.

Met deze 5 tips kun je je hoofd leegmaken en het piekeren verminderen, zodat je weer ruimte en rust in je hoofd krijgt en kunt genieten van dat waar je blij van wordt.

Schrijven
Door dagelijks voor het slapengaan 3 dingen op te schrijven die goed gingen, waar je trots op bent of blij gevoel van hebt gekregen, train je jouw brein om te relativeren, waardoor er weer ruimte ontstaat voor positieve gedachten.
Bewegen
Regelmatige lichaamsbeweging kan helpen om stress te verminderen en je stemming te verbeteren. Probeer dagelijks minstens 30 minuten te bewegen, zoals wandelen of fietsen.
Waar ervaar je spanning?
Door te benoemen waar je de spanning ervaart, kun je het beter accepteren en vervolgens ook loslaten. Vaak worden je gevoelens al minder heftig, als je benoemt dat het er is en waar je het voelt.
Slaaproutine: Zorg voor een consistente slaaproutine om je lichaam te helpen ontspannen en beter te slapen. Vermijd schermen voor het slapengaan en creëer een rustige, donkere en koele slaapomgeving.
Sociale Steun: Praat met vrienden, familie over je zorgen. Het delen van je gedachten kan helpen om ze minder overweldigend te maken. Heb je in je directe kring niet iemand waarbij je jouw problemen, zorgen of angsten kunt bespreken, overweeg dan om professionele hulp hiervoor in te schakelen.

Piekeren en overmatige gedachten hebben een aanzienlijke impact op je welzijn.
Neem ze serieus. Door het toepassen van de bovengenoemde mogelijkheden, kun je in je hoofd weer ruimte creëren voor positieve gedachten waar je blij van wordt. Kleine veranderingen kunnen een groot verschil maken in hoe je je voelt.

Download mijn gratis ebook met praktische oefeningen voor meer rust en ruimte in je hoofd

Ben je na het lezen van dit blogbericht op zoek naar praktische oefeningen die je direct kunt toepassen om meer rust en ruimte in je hoofd te creëren, met als doel een gezond en prettig leven? Download dan mijn gratis ebook “In drie stappen meer rust en ruimte in je hoofd” via onderstaande button.

Het bericht Hoe stop je met piekeren? 5 tips hoe je dat voor elkaar krijgt verscheen eerst op Thuisvaart - Voor wie wil leven.