afscheid bij leven

Stilstaan bij de persoon die het leven gaat loslaten. De relatie met dankbaarheid eren en vieren.

wit-zeil

Vanuit een diep respect voor elk mens, ben ik een groot voorstander van een afscheid bij leven. Dat biedt voordelen. Ik zal dat hier, zo goed en zo kwaad als dat kan, uit te leggen.

Vanuit je wens om te overleven heb je de neiging om meer te gaan piekeren en durf je gevoelens die je echt raken soms nauwelijks toe te laten.
Als je leeft in het zicht van de dood, kom je in een existentiële fase van je leven terecht. Daar spelen gevoelens een grote rol!

Geaccepteerde verslavingen
Zonder het te beseffen werk je onbewust gevoelens weg en zoek je compensatie om pijn, leegte of gemis te verlichten. Door bijvoorbeeld meer op je werk gericht te zijn. Of je te verdoven met TV kijken, alcohol, social media, overconsumeren enzovoort. En typisch genoeg zijn dat allemaal verslavingen om iets te compenseren. Het is gewoon lastig om te durven voelen.

Gevoelens van eenzaamheid
In het zicht van de haven komen je gevoelens weer naar boven. En ook de mensen die van je houden beseffen nog beter hoeveel ze van je houden en hoe ze jou gaan missen. Een van de mooiste momenten zijn als die gevoelens naar buiten komen en worden uitgesproken. Zo leer je elkaar op het laatst nog beter kennen en waarderen.

Aanpassen om gewaardeerd te worden
We kunnen ons aanpassen in ons (gevoels)leven, zodat we ons geaccepteerd of geliefd weten, of gewaardeerd worden. Dat zie ik als een pleister op de wond – de wond van niet onszelf zijn – waar we ons niet zo bewust van zijn. Ik zie dit als onbewust of reflexmatig gedrag, vaak vanuit ons (ego)denken. Hierin merk ik dat mensen (inclusief ikzelf) vaak georiënteerd zijn op de buitenwereld óf zich ongemakkelijk voelen in hun binnenwereld. En dat laatste weer niet willen laten zien aan de buitenwereld.

Waarom nog aanpassen en op zoek naar waardering? Het geeft een enorm gevoel van warmte en een tevreden terugblik op je leven als je helemaal jezelf durft te zijn met al je emoties. Laat je ziel zien en de mensen die van je houden doen hetzelfde. Dat geeft liefdevolle verbinding.

Applaus op de uitvaart
Applaus is de waardering voor alles wat je gedaan hebt tijdens je leven.
En als dat applaus er pas komt tijdens de uitvaart dan is dat verdrietig.

Het allergrootste applaus
komt meestal op de uitvaart

Afscheid bij leven
Daarom wil ik graag dienstbaar zijn aan een afscheid bij leven. Bewust de tijd nemen om jou deze waardering te laten ervaren. Zodat je weet en lijfelijk voelt dat je leven er weldegelijk toe deed en je voor je naasten en vrienden veel hebt betekent. Dat is Verbinden, Voelen, en Ervaren!

Verbinden
Ik wil graag dienstbaar zijn en je helpen dat je hart zich vult met liefde en dankbaarheid voor je leven. Ik wil je graag helpen om je overgang naar een andere dimensie makkelijker te maken. En ook voor je familie en vrienden wil ik er zijn om jullie liefdevol te verbinden en het overgangsproces lichter en acceptabel te maken.

De relatie eren en vieren
Nu samen zijn: delen, eten, drinken en voelen.
Eer je relatie en vier je relatie ieder moment dat het nog kan.

Verzoenend en helend
Graag ondersteun ik je om al deze ervaringen, verhalen en anekdotes met elkaar in contact te brengen. Zodat je bij elkaar gaat stilstaan omdat het voor beiden gaat om loslaten. Een bijzondere ervaring die verzoenend en helend is.

Je hoeft Carré niet af te huren

Liefde
Ik zie dat als een grote daad van liefde. Je hoeft Carré niet af te huren. Het kan in een klein intiem verband. Thuis of op een andere favoriete of noodzakelijke plek. Geheel afhankelijk van de wensen en mogelijkheden. Al dan niet onder het genot van een passende consumptie.

Vertrouwde omgeving
Ik zie doodgaan – net als geboren worden – als een natuurlijk proces. Als we geboren worden, moeten we een veilige plek (de baarmoeder) loslaten. Komen via een nauwe poort in een compleet andere dimensie terecht. Slapen we in een bedje en zijn er onbekende mensen en geluiden. Ook bij het sterven komen we in een andere dimensie terecht. Gaan we ook door een poort, voordat we ons lichaam loslaten.
Het fijnste afscheid is thuis, waar je alles bij de hand hebt en je veilig voelt.

In een ziekenhuis ligt de primaire zorg bij vreemden. Op lastige momenten worden er injecties gegeven en na het overlijden wacht er een mortuarium.
Tijdens de uitvaart vertellen je nabestaanden hoe dierbaar je was. Terwijl je dat liever zelf had willen horen en beleven. 

Lukt het thuis niet, dan is een Hospice een geweldig alternatief. En als het echt niet anders kan is er een ziekenhuisopname. Dat laatste is niet alleen een keuze van de arts maar ook van jullie samen. En ook daar wil ik je graag in begeleiden.

Thuis sterven en opbaren
Ik wil pleitbezorger zijn van een afscheid bij leven, van thuis sterven en thuis opbaren, waarbij puurheid, eenvoud en persoonlijke aandacht van grote waarden zijn.
Dat is helend en verwarmend.

Afscheid bij leven vraagt moed én begeleiding. Een goede manier om elkaar te zien, te horen en bovenal te waarderen en te eren.

Voorwaar een eervolle Thuisvaart! 

“Het proces van sterven is de meest intense vorm van leven”
Het is mijn missie om leven, sterven en de dood weer onderdeel te laten zijn van onze ervaring. Het sterven en de dood minder te formaliseren door allerlei zaken uit te besteden, maar juist betrokken te zijn.
Dat verbindt met jezelf en elkaar.

The website will be translated into English in 2023.

Are you straight or do you identify yourself within the lhbtiq+ community?

I work with people and love human beings beyond their gender, race, religion, and sexual orientation.

It’s you I’m interested in, whoever you are, regardless of any color or form.

You are very Welcome here.

With love, Nic